Ülkemizin 354 fenerinden biri olan RUMELİ HİSAR FERNERİ Kırım Savaşı sırasında Fransız ve İngiliz gemilerinin Boğaz'ın ve Karadeniz'in girişlerini görebilmeleri için yapılmış, 15 Mayıs 1856'de Fransızlar tarafından karşı sahildeki (ANADOLU) fenerle beraber işletilmeye başlanmış. 1933'de Fransız’lara verilen 100 senelik işletme imtiyazı iptal edilmiş. Deniz yüzeyinden 58 metre yüksekte, kulesi ise 30 metre boyunda. Işığı 18 deniz mili uzaktan görülebiliyor.
Evliya Çelebi Seyahatname'sinde, "kaleden taşra yüksek bir kule üzre bir fânus-u azîm" bulunduğundan bahsettiğine göre, burada hep bir fener olmuş. Tabii bugün pek iyi bir halde olmayan kale de...
Ve fenerin içinde bulunan Saltuk Dede Türbesi... 1700'lerin son çeyreğinde, yani fenerden öncesine tarihleniyor. Gemiler, türbeye dikilen mumların, içinde yakılan fenerlerin ışığından yararlanarak yollarını bulurlarmış. Fener, yapımı sırasında iki-üç kez yıkılınca, nedeni olarak Saltuk Dede Türbesi üzerine inşa edilmesi kabul görmüş. Bunun üzerine türbe onarılmış ve fener inşaatının temelleri içine alınarak açılışı birlikte yapılmış. Günümüzde cami cemaati sabah namazından sonra topluca türbeye giderek dua edermiş; köy balıkçılarının da denize açılırken uğradıkları yermiş türbe.
Rumeli Feneri'nde eski tarihlerden beri Dalyan balıkçılığı da yapılıyor. Boğaz'ın birkaç dalyanından birisi burada. Bağlaraltı (Papaz Burnu), Bara ve Atlamataşı mevkileri dalyanların kurulduğu yerler. Bağlaraltı dalyanı İstanbul Boğazı'nın en büyük ve en verimli dalyanı ve halen burada kurulmaya devam ediliyor.
Fenerin bulunduğu köyün antik çağlardaki ismi Panium veya Panyum Burnu, Bizans döneminde ise Fanaraki veya Fanariyan Burnu olarak anılıyor, Avrupa feneri ya da küçük fener anlamında.
Antik çağlardaki ve Bizans dönemindeki isimlerinin Türkçe karşılığıyla Orakiye, Öreke kayalıkları da burada. Bunlar, zamanla birbirinden ayrılmış beş büyük kayadan oluşuyor. Osmanlı döneminde onlara "kanlı kayalar" ismi verilmiş, sonraları Kocataş, Körtaş, Mavi Kayalar ve Kızılkaya da denilmiş. Bugün bu kayalıklara Öreke, halk dilinde ise Roke adı veriliyor. Bizans döneminde kayaların en büyük ve en yüksek olanının tepesine gemilere yol göstermesi amacıyla dikilmiş bir sütun varmış. Kayaların en büyüğünün doruğunda Apollo Tapınağı'nın bulunduğu da söyleniyor. Bu kayalıklara o dönemde Symplegades deniliyormuş, hareket ettikleri ve biribirlerine yakınlaştıklarına inanılıyormuş. Tabii ki böyle bir şey yokmuş, ancak gel-gitin yarattığı bir göz yanılmasıymış
CAMÄ°Ä° 2.jpg)
