Gazi Mihal Köprüsü, Edirne köprüleri arasında Osmanlı dönemindeki ilk köprü olma özelliğiyle kendine ayrı bir yer edinir. Burası uzun yıllar Kapıkule Sınır Kapısı’na bağlantıyı sağlayan Tunca üzerindeki önemli bir geçiş olmasıyla da önemlidir.
Osmanlı akıncı beylerinden Gazi Mihal, Edirne ve Osmanlı için çok özel bir isimdir. Bizans Tekfuru iken Osmanlı’ya geçmiş ve yaptırdığı köprünün ayaklarının bir ucundaki Gazi Mihal Camii haziresinde aile fertlerinin birçoğu ile beraber yatmaktadır.
Edirne’nin fethinden sonra su yollarını kontrol etmek, geçmek daha önemli hale gelmiştir. Gazi Mihal daha önce bu mevkide bulunan bir Bizans köprüsünün temelleri üzerinde neredeyse sil baştan bu köprüyü inşa ettirmiştir.
Köprü 1420 yılına tarihlenmektedir. Edirne yönündeki ayakları Gazi Mihal Hamamı kalıntıları ve Şah Melek Camii’ne doğru uzanırken, kuzeybatı yönündeki ayakları ise Gazi Mihal Camii’ne doğru konumlanmıştır.
Dokuz adet sivri kemere sahip köprü 125 metre uzunluğa sahiptir. Genişliği ise 5.50 metredir. 1544 Yılındaki onarımda Kanuni Sultan Süleyman, 1602 yılında ise III. Mehmet onarımı için irade göstermişlerdir. 1640 Yılında ise Kemankeş Kara Mustafa Paşa tarafından onarım görmüştür. 1765 depremi sonrası onarımı için önemli bir kaynak ayrılmış ve dönemin padişahının II.Abdülhamit olması hasabiyle bir süre “Hamidiye Köprüsü” olarak anılmıştır. Köprünün onarımlarına ait çeşitli dönemlerin tamir kitabeleri hala mevcuttur.
Köprü gövdesine değin yükselen suların atılması için yapılan tahliye kanalları köprüye işlev ve orjinallik katan önemli bir ayrıntıdır.
KAYNAK: TRAKYA GEZİ
FOTOĞRAFLAR: EROL ŞAŞMAZ
TAŞ KÖPRÜ / GAZİ MİHAL KÖPRÜSÜ - EDİRNE MERKEZ Fotoğraf Galerisi
CAMİİ 2.jpg)
